" /> بعضی ازمدعیان دروغین مهدویت رانام ببرید؟ - بهائیت
پرسش و پاسخ

بعضی ازمدعیان دروغین مهدویت رانام ببرید؟

بعضی ازمدعیان دروغین مهدویت رانام ببرید؟
ابوجعفر، ابن ابی‏العزاقر
او که نام اصلیش «محمد بن علی شلمغانی» است، به خاطر معرفی
ابوالقاسم حسین بن روح (سومین نایب خاص امام عصر – عج) دارای موقعیت و شخصیت ارجمند، در میان شیعیان به خصوص در میان دودمان خود، بنی‏بسطام بود و از فقهای شیعه در عصر غیبت صغری به شمار می‏آمد. ولی جاه‏طلبی باعث گردید که کارش به انحراف کشیده شد، کفر و الحاد و انحراف عقیدتی او به جایی رسید که ادعا کرد؛ روح رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در کالبد محمد بن عثمان (نخستین نایب خاص امام زمان – عج) انتقال یافته، و روح امیر مؤمنان علی علیه‏السلام به بدن حسین بن روح نوبختی (نایب خاص سوم امام زمان – عج) حلول نموده است، و روح حضرت زهرا علیهاالسلام در کالبد ام‏کلثوم دختر محمد بن عثمان، دمیده شده است. او به این ترتیب ادعای بابیت و تقرب به پیشگاه امام زمان (عج) می‏کرد، و گروهی را با ادعاهای باطل خود اغفال نموده بود، سرانجام توقیعی از ناحیه‏ی مقدسه امام زمان (عج) توسط حسین بن روح رحمه‏الله در مورد لعن او و بیزاری از او صادر شد، حسین بن روح، آن توقیع را به شیعیان ابلاغ نمود، آنها و طایفه‏ی بنی بسطام از او بیزاری جسته و او را طرد و لعن کردند.
ابوبکر بغدادی
این شخص به نام محمد بن احمد بن عثمان، معروف به «ابوبکر بغدادی»
برادرزاده محمد بن عثمان (دومین نایب خاص امام زمان – عج) بود، به دروغ ادعای بابیت و وکالت از امام عصر (عج) نمود، شیعیان به ادعای دروغین او پی بردند، و او را لعن و طرد نموده و از او بیزاری جستند. روزی جمعی از شیعیان در محضر محمد بن عثمان عمری (دومین نایب خاص امام زمان – عج) بودند ناگاه محمد بن عثمان دید ابوبکر بغدادی از دور به سوی آنها می‏آید، به حاضران فرمود: «توجه کنید، این کسی که به اینجا می‏آید، از اصحاب شما و شیعیان نیست.» نقل شده: ابوبکر بغدادی به بصره رفت و در آنجا به یزیدی (که از سرشناس‏های منحرف بصره بود) پیوست، و در خدمت او ثروت بسیار اندوخت، سرانجام بر اثر سعایت و گزارش خلاف‏کاری او به یزیدی، یزیدی، ضربه محکمی بر فرق سر او زد، که بر اثر آن، چشمهایش آسیب سخت دیده، و پس از مدتی در حالی که نابینا شده بود درگذشت. . این افراد، نمونه‏هایی از مدعیان دروغین بابیت و دربانی خاص بین مردم و امام زمان (عج) بودند، که در عصر غیبت صغری بروز کردند و هر کدام به نحوی با نکبت و خواری، رخت از جهان بربستند.
بابی گری و بهائی گری .محمد محمدی اشتهاردی . ص ۳۴ .

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن