پرسش و پاسخ

نظريه مسيحيت درباره دنيا

نظريه مسيحيت درباره دنيا
اگر بخواهيم نظريه مسيحيت درباره دنيا را بررسي نمائيم بايد آن را در قالب رهبانيت بررسي نماييم. در ادامه مطالبي در اين زمينه خدمتتان ارائه مي گردد كه به طور اجمالي به رهبانيت از زمان حواريون تا عصر حاضر پرداخته است.
از زمان حواريون تاكنون، برخي مسيحيان به تقليد از مسيح تجرد و زهد را شيوه زندگي خود قرار داده اند. عيسي هرگز ازدواج نكرد و تعليم داد كه افرادي به خاطر ملكوت خدا مجرد به سر خواهند برد (متي 12: 19). البته بيشتر رسولان، از جمله پطرس، ازدواج كرده بودند، ولي پولس مجرد مي زيست و وضع او نادر بود. تجرد در آغاز با عقيده به بازگشت قريب الوقوع عيسي و فرا رسيدن روز پاياني ارتباط داشت. با گذشت زمان و روشن شدن اينكه بازگشت عيسي نزديك نيست، برخي مسيحيان، به نشانه حيات جديدي كه بايد در مسيح ايجاد كرد و به نشانه روابط جديد در جامعه مسيحيت – روابطي كه نه بر قرابت جسماني، بلكه بر ايمان به خدا استوار بود – تجرد را برگزيدند.
بايد يادآور شد كه از همان روزگار حواريون، زندگي زناشويي از ديدگاه مسيحيان را راه طبيعي پيروي از مسيح و اداي شهادت به تعاليم او بود. پيوسته در طول تاريخ مسيحيت، تجرد يك شيوه استثنايي براي افرادي محدود از مسيحيان تلقي شده است كه احساس مي كنند به طور خاص دعوت شده اند تا حيات ايماني خود را به آن شيوه ادامه دهند. هنگامي كه در قرون نخستين، طوفان آزارهاي سخت بر مسيحيان وزيدن گرفت، آنان براي پيروي از انجيل در ميان آن خطرهاي بزرگ گروه كوچكي با روابط تنگاتنگ پديد آوردند. هنگامي كه در زمان قسطنطين مسيحيت دين فرمانروايان شد و بيشتر شهروندان مسيحيت را پذيرفتند، سطح دينداري مردم به طور طبيعي پايين آمد و بسياري از مسيحيان به گونه اي زيست مي كردند كه با تعاليم مسيح و شيوه زندگي او شباهتي نداشت. اين دگرگوني وضع اجتماعي حركت به سوي رهبانيت در صحرا را در پي داشت. البته روشن است كه يهوديان پيش از مسيحيان به اين كار اقدام كرده بودند، گروه هايي به نام اسني قبل از ميلاد، ديرهايي را نزديك قمران در كرانه بحرالميت تاسيس كرده بودند. اين گروهها عقيده داشتند كه جامعه دنيوي به گونه اي با شر آلوده شده است كه دست يافتن به نجات در آن ممكن نيست و در تلاش براي دور نگه داشتن اعضاي خود از ابتلاي به گناه و فساد جامعه به زندگي در صحرا، پناه بردند.
در قرن هاي سوم و چهارم، برخي مسيحيان همان سلوك را پيمودند و شهرهايي، مانند اسكندريه و اطاكيه را رها كردند و زندگي زاهدانه در بيابان را برگزيدند تا در گوشه تنهايي به دعا و راز و نياز بپردازند. به محض آنكه شهرت يكي از راهبان مقدس مقيم در صحرا بالا مي گرفت، مردم گروه گروه براي دريافت ارشاد و نصيحت و گذراندن اوقاتي در عبادت و در كنار او، به زيارت وي مي رفتند. برخي از اين زائران نزد وي مي ماندند و شيوه زندگي او را برمي گزيدند. بدين گونه، نخستين دسته هاي رهباني كه داراي زندگي مشترك بودند، در اطراف صومعه هاي ناسكان و گوشه گيران گرد آمدند.
اين پديده نخست در بيابان مصر مشاهده شد و به زودي مناطق صحرايي سوريه و جزيره العرب را فرا گرفت. از پيشگامان تنسك و گوشه گيري در مصر، آنتوني(م. 365 ميلادي) و مكاريوس(م. 390 ميلادي) بودند كه سخت ترين گونه زهد را انتخاب كردند. پاكوميوس ( م. 346 ميلادي) ياران و شاگرداني گرد آورد و نه صومعه بنا كرد كه در هر يك از آنها صد راهب به عبادت مشغول بودند. وي نخستين كسي بود كه براي سازماندهي زندگي رهباني گروهي، آيين نامه اي تنظيم كرد.
در مقابل آنچه گذشت، برخي از پدران كليسايي معنا و مفهوم ديگري براي رهبانيت مطرح كردند. آنان به فساد جامعه بشري معتقد نبودند و ترك آن را لازم نمي ديدند. اين افراد مشغله زيادي داشتند و فعالانه در بحث و جدلهاي الهيات و
مسائل سياسي عصر خود شركت مي كردند. با اين وصف، همه آنان هر چندي يك بار براي دعا و تفكر به صحرا مي رفتند، همراه اين احساس كه با چنين عملي مي توان اشتغالات را مهار كرد و به ياد آورد كه هدف زندگي پيروي كامل از تعاليم انجيل است.
باسيل قانوني را براي راهبان وضع كرد كه هنوز هم كليساهاي شرقي از آن پيروي مي كنند. سپس ديرهاي باسيلي در همه مناطق بياباني سوريه، جزيره العرب و مناطق كم جمعيت آناتولي و يونان تاسيس شد و راهبان به پند دادن و ارشاد
شهرونداني كه به زيارت ايشان مي آمدند مي پرداختند و از مسافراني كه در بيابان راه گم كرده يا براي فرار از ظلم و ستم و مشكلات به آنجا آمده بودند، پناهگاه و امكانات استراحت و آرامش آنان را فراهم مي كردند.
منابع مفيد جهت مطالعه:
حقيقت مسيحيت
پديدآورنده: هيات تحريريه موسسه درراه حق
پرسش ها و پاسخ هايي درباره ي مسيحيت
پديدآورنده: محمد اديب آل علي
ناشر: حوزه علميه قم، مركز مديريت
فرهنگ و مسيحيت در غرب
پديدآورنده: محمدرضا كاشفي، عباس عبيري
ناشر: دانش و انديشه معاصر
يهوديت، مسيحيت و اسلام: از عهد تا جامعه
پديدآورنده: اف.ئي پيترز، حسين توفيقي (مترجم)
ناشر: حوزه علميه قم، مركز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب – 23 اسفند، 1384
ريشه هاي مسيحيت در اسناد بحرالميت
پديدآورنده: ژان دانيلو، منصور معتمدي (مترجم)، علي مهدي زاده (مترجم)
ناشر: اديان – 1383
مسيحيت در جهان امروز
پديدآورنده: آندرو فينلي والز، احمدرضا مفتاح (مترجم)، حميد بخشنده (مترجم)،
محمدحسين صبوري (ويراستار)
ناشر: حوزه علميه قم، مركز مطالعات و تحقيقات اديان و مذاهب – 26 اسفند، 1385
نگاهي به مسيحيت و پاسخ به شبهات
پديدآورنده: علي اصغر رضواني، احمد سعيدي (ويراستار)
ناشر: مسجد مقدس جمكران – 30 مرداد، 1385
اسطوره قرباني
علي اصغر مصطفوي، انتشارات بامداد
تاريخ اصلاحات كليسا
جان الدر، انتشارات نور جهان
افسانه هاي بت پرستي در آيين كليسا
محمّد طاهر تِنّير، ترجمه: عبدالرحيم خلخالي، دارالكتب الاسلاميّه
مسيحيّت و بدعتها
جوان اُ ، گريدي، ترجمه عبدالرحيم سليماني اردستاني، موسسه فرهنگي طه.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن