" /> نام موعود در گفتار اهل سنت | شیعه شناسی
مقالات

نام موعود در گفتار اهل سنت

 

بسياري از اهل سنّت، وقتي در كتاب‌هاي خود اعتقاد به مهدويّت و حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) را نقل كرده‏اند؛ به نام حضرت مهدي(عجل الله تعالي فرجه الشريف) تصريح كرده، آن را به شيعه نسبت داده‏اند. در اين بخش تنها به بعضي از اين اقوال اشاره مي‌شود:
1. ابن كثير در البداية والنهاية می¬نويسد: «…يعتَقِدُ فِيهم الرَّافِضَةُ الذينَ اَوَّلُهم عَلي بن اَبي طالب وَآخِرهُمْ المُنتظر بِسردابِ سامرا وَهُوَ مُحمد بن الحَسَن العَسْكري…».
وي در جای ديگر  نيز پس از ردّ اعتقادات شيعه، از حضرت مهدي(عليه السلام) با نام محمد بن الحسن المهدي ياد كرده است.
2. ابن خلدون در تاريخ خود، وقتي از اعتقاد شيعه درباره حضرت مهدي(عليه السلام) سخن گفته چنين مي‏نويسد: «…وَخُصوصاً الاِثنا عَشَرية مِنهُمْ يزْعُمونَ اَنّ الثاني عَشَر مِنْ اَئِمَّتِهِمْ وَهُوَ مُحمد بنُ الحَسَنِ العَسكري وَيلَقَّبُونَهُ المَهْدي…».
3. زركلي در الاعلام می¬گويد: «مُحَمدُ بنُ الحَسَنِ العَسْكري بنِ عَلي الهادي اَبُوالقاسِم آخِرُ الاَئِمةِ الاِثني عَشر عِنْدَ الاِمامِيةِ…».
4. ذهبي در سير اعلام النبلاء، به دنبال كلمة «المنتظر» نوشته است: «…الشَريف اَبُوالقاسِم مُحمد بنُ الحَسَنِ‏العَسكري بْنُ عَلي الهادي…».
5. در پاورقي سنن ابي داود، آمده است: «وَالشيعةُ الاِمامِيةُ الاِثنا عَشَريةُ تَقُولُْ اِنَّ اِمامهمّ الثاني عَشَرَ مُحمد بنُ الحَسَنِ العَسْكَري الذي غابَ وَسَيظْهَرُ مِنْ غَيبَتِهِ…».
6. در تحفة احوذي آورده است: «…وَفِيهِ رَدٌّ عَلَي الشّيعَةِ حَيثُ يقُولُونَ المَهْدِي المُوعُود هُوَ القائِم المُنْتَظَرُ هُوَ مُحمدُ بنُ الحَسَنِ العَسْكري…».
7. قندوزي در ينابيع المودة نوشته است: «فَاِذا مَضي الحَسَنُ فَاِبْنُهُ الحُجَّةُ مُحمدٌ المَهْدي…»؛ «پس آن گاه كه [امام ]حسن‏ درگذشت، پس فرزند او حجّت محمد مهدي…» .
اقوال اهل سنّت بر دو چيز دلالت دارد:
الف. اين نام كم و بيش نزد شيعيان و علما شهرت داشته و استعمال مي‏شده است.
ب. همه قائل به حرمت، آن نام نبوده‏اند؛ وگرنه به عنوان نكته‏اي قابل تأمل از طرف اهل سنّت مطرح مي‏شد.

. البداية و النهاية، ج1، ص 177.
. همان، ج 14، ص 95.
. ابن خلدون، تاريخ ابن خلدون، ج1، ص199.
. الاعلام، ج 6، ص 80 ، پاروقي.
. سير  اعلام النبلاء، ج 13، ص119.
. سنن ابی داود، ج 2، ص 210.
. تحفه احوذی، ج 6، ص 403.
. ينابيع المودة، ج 3، ص 282 و ص 316.

http://www.mahdi313.ir/

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن