" /> آیا در کتب شیعه تشویق به خوردن و ادرار معصومین شده است؟ - وهابیت
مقالات

آیا در کتب شیعه تشویق به خوردن و ادرار معصومین شده است؟

آیا در کتب شیعه تشویق به خوردن و ادرار معصومین شده است؟
در خیلی از سایت های مخالفین این مساله مطرح است که شیعه مذهبی خرافی و مملو از خرافات می‌باشد.یکی از دلائلشان استناد به کتابی می‌باشد که در آن تشویق به شرب ادرار معصومین شده است
به این استدلال که:
آیت الله العظمی ملا زین العابدین گلپایگانی یکی از بزرگترین علما و فقهای شیعه در قرن سیزدهم هجری وسیله های ورود به بهشت برای شیعیان را این چنین ذکر می‌کند :
لیس فی بول المعصومین و دمائهم و أبوالهم و غائطهم استخباث و قذاره یوجب الاجتناب فی الصلاه و نحوها – کما هو معنی النجاسه و لا نتن فی بولهم وغائطهم بل هما کالمسک الأذفر، بل من شرب بولهم و غائطهم و دمهم یحرم الله علیه النار و استوجب دخول الجنه [۱]
در ادرار و مدفوع ائمه و معصومین کثافت و پلیدی و بوی بدی که موجب دوری از نماز و مانند انها شود وجود ندارد بلکه ان چیزی که موجب دوری از نماز میشود نجاست است و این در ادرار و مدفوع آنها وجود ندارد بلکه آن دو یعنی ادرار و مدفوع ائمه و معصومین مانند مشک بسیار خوشبو هستند ، و هر کس از ادرار و مدفوع و خون ائمه بخورد و بنوشد خداوند آتش دوزخ را بر وی حرام کرده و دخول بهشت بر او واجب می شود
در پاسخ به این ادعا ذکر چند نکته لازم است
نکته اول:
ملا زین العابدین گلپایگانی از بزرگترین علمای شیعه نیست و هیچ فردی به قول ایشان استناد نکرده است.ضمن این که این عقیده ایشان است نه کل شیعه
نکته دوم:
واقعا معلوم نیست که زین العابدین گلپایگانی به چه روایتی درباره شرب ادارار معصومین استناد کرده است، چرا که سند این گفتار حتی در کتاب‌های معتبر شیعه مثل بحار الانوار ، اصول کافی و… وجود ندارد
نکته سوم:
اعتقاد به پاک بودن و شرب بول امام نه جزء اصول اعتقادی است و نه جزء ضروریات مذهب، پس بهتر است در این مورد سخن نگوییم و امر آن را به خود امام واگذاریم
بر فرض که بول معصوم پاک باشد و خوردن آن بدون اشکال باشد، اما به نظر نمی‌رسد که معصومین تشویق به خوردن آن کرده باشند. و با وجود این که راه‌های زیادی برای عرض ارادت به معصومین وجود دارد، چرا به مواردی متمسک شویم که از نظر مخالفان زشت و مخالف کرامت انسانی به نظر می‌رسد
نکته چهارم:
در کتب اهل سنت آمده است که صحابه بول و خون پیامبر را برای تبرک و استشفاء نوش جان کرده اند و این روایات با سند صحیح در کتابهای اهل سنت موجود است
به عنوان مثال:
حدثنا عبد اللَّهِ بن أَحْمَدَ بن حَنْبَلٍ ثنا یحیى بن مَعِینٍ ثنا حَجَّاجُ بن مُحَمَّدٍ عَنِ بن جُرَیْجٍ عن حُکَیْمَهَ بنتِ أُمَیْمَهَ عن أُمِّهَا أُمَیْمَهَ قالت کان لِلنَّبِیُّ صلى اللَّهُ علیه وسلم قَدَحٌ من عِیدَانٍ یَبُولُ فیه وَیَضَعُهُ تَحْتَ سَرِیرِهِ فَقَامَ فَطَلَبَ فلم یَجِدُهُ فَسَأَلَ فقال أَیْنَ الْقَدَحُ قالوا شَرِبَتْهُ بَرَّهُ خَادِمُ أُمِّ سَلَمَهَ التی قَدِمَتْ مَعَهَا من أَرْضِ الْحَبَشَهِ فقال النبی صلى اللَّهُ علیه وسلم لَقَدِ احْتَظَرَتْ مِنَ النَّارِ بِحِظَارٍ
حکیمه دختر امیمه از مادرش نقل کرده است که رسول خدا صلی الله علیه وآله ظرف چوبی داشت که آن را در زیر تخت خود می‌گذاشت و شب‌ها درون آن بول می‌کرد.
رسول خدا صلی الله علیه وآله بیدار شد و ظرف را جستجو کرد؛ اما آن را نیافت. سؤال کرد که ظرف کجاست؟ گفتند: بره خادم ام سلمه آن را نوشیده است . همان خادمی که از سرزمین حبشه با او آمده بود. پس رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: او پناهگاه و مانعی از آتش برای خود ساخته است! [۲ ]
در حدیث منقول دیگر از اهل سنت وارد شده است که:
قَالَ أَبُو یَعْلَى الْمَوْصِلِیُّ: ثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِی بَکْرٍ، ثَنَا سَلْمُ بْنُ قُتَیْبَهَ، عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ حُرَیثٍ، عَنْ یَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنِ الْوَلِیدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أُمِّ أَیْمَنَ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهَا، قَالَتْ: کَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ (ص) فَخَّارَهٌ یَبُولُ فِیَهَا، فَکَانَ إِذَا أَصْبَحَ، یَقُولُ: ” یَا أُمَّ أَیْمَنَ، صُبِّی مَا فِی الْفَخَّارَهِ “، فَقُمْتُ لَیْلَهً وَأَنَا عَطْشَى، فَغَلِطْتُ، فَشَرِبْتُ مَا فِیهَا، فَقَالَ النَّبِیُّ (ص) : ” یَا أُمَّ أَیْمَنَ صُبِّی مَا فِی الْفَخَّارَهِ “، فَقُلْتُ: یَا رَسُولَ اللَّهِ، قُمْتُ وَأَنَا عَطْشَى فَشَرِبْتُ مَا فِیهَا، قَالَ: ” إِنَّکِ لَنْ تَشْتَکِی مِنْ بَطْنِکِ بَعْدَ یَوْمِکِ هَذَا أَبَدًا .
از ام ایمن نقل شده است که رسول خدا صلی الله علیه وآله کوزه‌ای داشت که در آن بول می‌کرد و هنگام صبح به من دستور می‌داد که محتویات آن را درو بریزم . شبی از خواب بدار شدم و تشنه بودم ؛ پس تمام آنچه در کوزه بود را نوشیدم . رسول خدا صلی الله علیه وآله صبح به من دستور داد که محتویات کوزه را دور بریزم ، گفتم: ای پیامبر خدا من دیشب بیدار شدم ، تشنه بودم و آن چه در کوزه بود را نوشیدم . فرمود: از امروز به بعد هیچ گاه از درد شکم شکایت نخواهی کرد . [ ۳]
تصحیح روایت توسط بزرگان اهل سنت
تعدادی از دانشمندان اهل سنت تصریح کرده‌اند که این روایات و به ویژه روایت دوم از نظر سندی صحیح است و هیچ اشکالی در آن نیست:
علامه دار قطنی
دار قطنی یکی از بزرگان تاریخ اهل سنت در علم حدیث و رجال است، این روایت را تصحیح کرده است؛ چنانچه قاضی عیاض در کتاب الشفا می‌نویسد:
وحدیث هذه المرأه التی شربت بوله صحیح ألزم الدار قطنی مسلماً والبخاری إخراجه فی الصحیح ، واسم هذه المرأه برکه
حدیث زنی که بول رسول خدا صلی الله علیه را نوشید، صحیح است؛ چنانچه دار قطنی گفته است که بخاری ومسلم باید این روایت را در صحیح خودشان می‌آوردند . اسم این زن برکه بوده است. [۴ ]

منابع:
[۱ ] انوار الولایه ص۴۴۰
[۲ ] الطبرانی، ابوالقاسم سلیمان بن أحمد بن أیوب (متوفاى۳۶۰هـ)، المعجم الکبیر، ج۲۴، ص۲۰۵، تحقیق: حمدی بن عبدالمجید السلفی، ناشر: مکتبه الزهراء – الموصل، الطبعه: الثانیه، ۱۴۰۴هـ – ۱۹۸۳م؛
[۳ ] العسقلانی الشافعی، أحمد بن علی بن حجر ابوالفضل (متوفاى۸۵۲هـ)، المطالب العالیه بزوائد المسانید الثمانیه، ج۱۵، ص۵۸۱، ح۳۸۲۳، تحقیق: د. سعد بن ناصر بن عبد العزیز الشتری، ناشر: دار العاصمه/ دار الغیث، الطبعه: الأولى، السعودیه – ۱۴۱۹هـ .
[۴ ] کتاب الشفا ،دار القطنی، ج۱، ص۵۰
[ ]
[ ]
[ ]

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن