" /> مردم در زمان زرتشت - زردشت
مقالات

مردم در زمان زرتشت

در دوره زرتشت شهر نشینی و یکجا نشینی بوجود نیامده بود ، پادشاه قانون گذار کل بود و سایه خدا شمرده میشد و هرچه تصمیم می گرفت و فرمان می داد ، به عنوان قانون برای مردم واجب الاجرا بود ، پادشاه و وابستگان او اگر نتوانیم ادعا کنیم بر همه ، لااقل بر مال و جان و ناموس اکثر مردم تسلط داشتند ، و کمتر کسی در کشور در برابر قدرت آنها می توانست سربرافرازد….
بیشتر مردم زندگی بسیار ساده و ابتدایی داشتند ، دامداری و کشاورزی بسیار ابتدایی و دیمی ، اساس پیشه مردم بود و بیشتر ییلاق و قشلاق می کردند و کمتر جایی در جهان وجود داشت که مردم در یکجا ساکن باشند و … بگونه ای در کتاب آسمانی گاتاها می خوانیم که زرتشت مردم را به یکجانشینی و کارکردن بر روی زمین تشویق می نماید، اسامی مردم آن زمان نیز اغلب از زندگی دامداری سخن می گوید.
بیشتر مردم کشورها زمانی که خشکسالی یا سیل و طوفان و غیره اتفاق می افتاد. یا بعلت عدم آگاهی و برنامه ریزی ، محصولات خود را از دست می دادند. بخود حق می دادند که به مردم همسایه خود یورش برند و دسترنج آنها را به زور از آن خود کنند ، بنابراین در کمتر جایی از جهان صلح و آرامش به این ترتیب که اکنون شاهد هستید مشاهده می گردید.
میانگین عمر مردم از سی یا چهل سال تجاوز نمی کرد تعداد کمی از مردم باسواد بودند و به جرات می توان گفت که دانشمند ترین افراد آن زمان به اندازه کلاس سوم یا چهارم دبستان امروز دانش نداشت. بهداشت معنی و مفهومی نداشت ، درمان محدود به سحر و جادو و بهره گیری از خواص برخی گیاهان بود و امنیت در شهر بسیار کم بود ، اربابان و زور مداران و خان ها از یک سو و پیشوایان دینی که در اوستا «کرپانها و اوسیج » نامیده می شدند ، از سوی دیگر مردم را بشدت استثمار کرده ، از احساسات پاک آنها سو استفاده می نمودند.

پی نوشت:

کتاب پاسخ به پرسشهای دینی زرتشتیان نوشته موبد دکتر اردشیر خورشیدیان ،۱۳۸۷

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن